வந்தே கடைக்கண்

வந்தே கடைக்கண் பாருமேன், - சர்வேசுரனே, வந்தே கடைக்கண் பாருமேன்.

1.வந்தே கடைக்கண் பாரும் மானிடர் மீதிரங்கி, எந்தா, துயரம் யாவும் எவ்விதமும் நீக்க. - வந்தே

2.கொள்ளைநோய் மிகுத்ததின் கொடுமை பெருக்கமாச்சே; வள்ளலுன் சகாயத்தால் மாற்றும் கருணைத் தேவே! - வந்தே

3.எண்ணா வேளை வாலரும் இறந்துபோறார், ஐயோ! கண்ணீர் சொரியும்மாந்தர் கலக்கம் அனைத்தும் போக்க - வந்தே

4.எங்கே விரைந் தோடுவோம், இறைவா? உமை அல்லாமல் எங்கள் தஞ்சம் வேறாரும் இல்லை; சரணம், ஐயா! - வந்தே

5.மானிடர் துயரத்தால் மறுகியே திரிகின்றோம்; ஏன் இந்தக் கஸ்தி யாவும் எந்தையே? கண்பாருமேன். - வந்தே

6.எந்த மட்டும் இந்நோயால் ஈனர் எமை வாதிப்பீர்? அந்தி, சந்தி அலறும் ஆதுலர் மீதிரங்கி. - வந்தே

7.வாரும், கருணாகரா; வந்தே கொள்ளை நோயதைத் தீரும் இவ்வேளை தானே தீனர் எம்மீதினின்றே. - வந்தே