நாம் உம்மை நேசிக்கிறேன்

நாம் உம்மை நேசிக்கிறேன் கல்வாரி தென்றலை சுவாசிக்கிறேன் இன்னும் அதிகமாய் நேசிக்கிறேன் தேவா உம் வார்த்தையை தியானிக்கிறேன்

நான் முன்னேறி செல்லும் என் பாதையெல்லாம் உம் வேத வார்த்தை மெய் தீபமாகும் என் கால்கள் இடறாது என் பாதம் வழுவாது என் கரம் பிடித்தென்னை நடத்திடுமே

ஏதேன் பூங்காவினில் இழந்ததெல்லாம் இயேசுவே நான் இன்று அடைந்திடவே என் நேசர் உதிரம் கெத்சமனேயின் மலர் செடி வேர்களின் உரமானதோ

உம்மாலே கூடாத தொன்றுமில்லை என்னாலும் கூடும் நீர் பெலன் கொடுத்தால் மலைமேடு உருளும் கடலோடு அமிழும் கடுகளவு விசுவாசத்தினால்

உம்மோடு பாடுகள் சகிப்பதினால் உம்மோடு ஆளுகை செய்திடுவேன் விண்மேகம் ஏறி வெள்ளை சிங்காசனம் வேந்தரின் பாதங்கள் பணிந்திடுவேன்