கன்மலையாகிய கர்த்தாவே

கன்மலையாகிய கர்த்தாவே உமை நான் கண்ணீருடன் அழைக்கும் நேரத்திலே - நீர் கேளாதவர் போல மவுனமாயிருந்தால் மீளாமலே மரண குழியில் இறங்குகின்ற மாந்தருக்கு நான் ஒப்பாவேன்

1. நானும்மை நோக்கியே சத்தமிடுவேன் - தூய சந்நிதியின் நேராய் கையெடுப்பேன் விண்ணப்பங்களின் சத்தம் கேட்டருளும் என்னை மீட்டருளும்

2. என் பெலனே எந்தன் கேடகமே - என்றும் என் இதயம் உமை நம்பிடுமே உந்தன் சகாயத்தைப் பெற்றுக் கொண்டேன் எந்தன் பாட்டால் உம்மை துதித்திடுவேன்

3. நீர் அபிஷேகித்தவன் நானன்றோ - என்றும் என் அரணான அடைக்கலமே இரட்சித்து போஷித்து ஆசீர்வதியும் இரக்கத்தின் கரத்தாலே நீர் உயர்த்தும்