கல்வாரி அன்பினையே

கல்வாரி அன்பினையே நோக்கி பார்த்து பிழைத்தோம் மாறாத கிருபையிலே நாளும் ஓங்கி வளர்ந்தோம் அன்னை போல அரவணைத்தீர் தந்தைப் போல தாங்கி நின்றீர் புதுப்பாடல் பாடி ஸ்தோத்திப்போம் அல்லேலூயா என்றே ஆர்ப்பரிப்போம்

அலைப் போல துன்பம் சூழ்ந்த வேளை அருகில் நின்று சுமந்தீரே திசை மாறிப் போகும் வேளை திகையாதே என்றீரே கரம் எம்மை பிடித்தீரே கருத்தாக காத்தீரே

சிந்தை எம் மீது வைத்து சிலுவை போர் எடுத்தீரே தலை சாய்க்க இடம் தேடி தாகத்தால் தவித்தீரே பேர் சொல்லி அழைத்தீரே புது வாழ்வு தந்தீரே