சபை எக்காலும் நிர்குமே

1. சபை எக்காலும் நிற்குமே கன்மலை கிறிஸ்துமேல் நின்றும் ஆலயம் வீழ்ந்து போயுமே அர்ச்சனை நிலைக்கும் என்றுன்; இளைஞர் மூப்பர் ஓய்ந்துமே துன்புற்ற மாந்தர் எங்கியே அன்புடன் அர்ச்சிப்பார் ஈண்டே.

2. கைவேலையான கோவிலில் தங்கிடார் உன்னத ராஜர்; சபையாம் ஆலயத்தினில் தங்குவார் உன்னத நாதர்; வானமும் கொள்ளா ஸ்வாமியே பூமியில் வாழ்ந்தார் நம்மோடே; மானிடர் உள்ளமே வீடாம்.

3. சபையே ஸ்வாமி ஆலயம் ஜீவனுள்ள கற்கள் நாமும்; மெய் ஞானஸ்நான பாக்கியம் பெற்றோமே ரட்சிப்பாம் ஈவும். மா சொற்பப் பேரும் பாதத்தில் பணிந்துவேண்டல் செய்கையில், அருளும் தயவும் ஈவார்.

4. தாழ்வான ஸ்தானம் யாவிலும் ராஜாதி ராஜரைக் காண்போம் அவர் மா மேலாம் ஈவையும், ஏற்றியே போற்றியே தாழ்வோம்; அருள்வார் வாக்குதயவாம், அதே நம் ஜீவன் ஆவியும்; அவர் மா சத்தியம் கேட்போம்

5. யார் எங்குமே எம்மாந்தரும் ஆலயம் பக்தியாய் நாட; உம்மில் விஸ்வாசம் ஊன்றியும் உம் திரு வார்த்தையைக் கேட்க; உம் அடியார் உம் சீஷரே, நீரே எம் நாதர் யாவுமே; உந்தன் சாந்தி அருள்வீரே.