ஏன் சலிப்பேன் கிறிஸ்து நிற்பார்

1. ஏன் சலிப்பேன், கிறிஸ்து நிற்பார் இவ்விதப் பரம முத்தை யார் பறிப்பார். எனக்கங்கே வைத்திருக்கும் மோட்சத்தை எவன் கைக் கொள்ளையிட்டெடுக்கும்.

2. நான் நிர்வாணமாய்ப் பிறந்தேன், ஆஸ்தியும் எதுவும் இன்றி இங்கே வந்தேன்; மீளவும் நிர்வாணமாவேன், ஏனெனில் லோகத்தில் யாவும் விட்டுச் சாவேன்.

3. ஆஸ்தி ஜீவன் தேகம் ரத்தம் தம்பிரான் கையில் நான்; ஈவாய்ப் பெற்ற தத்தம்; அவர் மீளவும் எடுத்தும், பாக்கியம்; என் மனம் தோத்திரஞ் செலுத்தும்

4. மா சுமை என் முதுகுக்கு வரவே, நெஞ்சிலே துக்கம் என்னத்துக்கு; அதை வரப்பண்ணுங் கர்த்தர் தயவாய் லேசுமாய் நீக்கவுஞ் சமர்த்தர்.

5. பல இன்பத்தை இம்மட்டும் தந்தாரே; வாழிந்தேனே, துன்பமும் வரட்டும். அவர் தண்டனைகள் சாது; அவர் கை அத்துணைக் கூர்மையாய் வெட்டாது.

6. சரச நகைப்பைப் பேயும் லோகமும் காட்டியும், வேறே என்ன செய்யும்; சரசங்களைப் பண்ணட்டும், தெய்வக் கை சிறுமை வந்தபின் உயர்த்தும்.

7. கிறிஸ்தவன் துன்னாளுக்காகப் பயமும் திகிலும் அற்றிருப்பானாக; சாவுக்கும் அஞ்சாதிருக்கும் வீரமும் ஆண்மையும் அவனுக்கடுக்கும்.

8. எந்தச் சாவு நம்மைக் கொல்லும், சாவெனில் மோட்சத்தில் நம்மை வரச் சொல்லும்; சாவில் எந்தத் துன்பத்துக்கும் தெய்வக் கை ஆவியைத் தப்புவித் தெடுக்கும்.

9. அங்கே பூரிப்பாய்க் கெலிப்பேன், நோவின் பின் வானத்தின் மேன்மையைத் தரிப்பேன். இங்கே மெய்ப்பொருள் காணாது, உலக வாழ்வான வேஷங்கள் நில்லாது.

10. சகல பூலோக நன்றும் மண் அல்லோ; நெஞ்சுக்கோ துக்கம் உண்டு பண்ணும்; அங்கே, அங்கே, என்றென்றைக்கும் உத்தம, இனிய நன்மைகள் கிடைக்கும்.

11. பரதீசின் எஜமானே, இப்போதும் என்றைக்கும் நீர் என் செல்வந்தானே; உம்முடையோன் நான், நீர் தாமே எனக்காய்த் தயவாய் மாண்டமீட்பராமே.

12. என்னுடையோர் நீர், கர்த்தாவே, உம்மையே நெஞ்சிலே பற்றிநேன், பத்தாவே. என்னைச் சாரும்போதன்பாக மோட்சத்து வாழ்வுக்கு நீர் அழைப்பீராக.