தெய்வமே நீ ஸ்ருஷ்டிச்சு

தெய்வமே நீ ஸ்ருஷ்டிச்சு சூன்யதயில் நிந்நகிலம் நினக்கு அசாத்தியமாக தொந்நுண்டோ பவிக்கும் நீ மொழிஞ்ஞால் நிலநிலக்குமதுபோல் நிலநில்க்கும் என்னில் நான் விஸ்வாஸம் ஸ்திரமாய்

ஜெயிக்கும் ஈ ஜெகத்தெ விஷ்வாஸமதுதான் லெபிக்கும் அனுக்ரஹங்ஙள் விஷ்வாஸமதினால்

தெய்வத்தின் பிரியராய் நாம் ஜீவிப்பேன் ஸாத்யமல்லா தரையில் விஸ்வாஸம் தெல்லுமில்லாதே அத்ருஷ்யமாயதினாய் காத்து வீக்ஷிச்சிடுந்தே விலையேறும் மஹத்தாம் விஷ்வாஸமதினால்

பதறாத கெமிப்பானீ விஷ்வாஸ் பாதையில் பரனேசுவை தன்னே நோக்கிடாம் அவன் ஆத்யன் அந்நியன் தான் விஷ்வாஸ் நாயகன் சோதனைகள் நடுவில் ச தைர்யம் முன்னேறிடாம்

வாக்குத்தத்த நிவர்த்திக்காக காத்திருந்து ஆப்ரஹாம் தன் விஷ்வாஸ் கண்களால் தர்ஷிச்சு தான் லாபமாயதகிலம் சேதமெந்நெண்ணி நாமும் பரதேசிகளெப் போல் பார்த்திடாமிக்ஷிதியில்

வருவின் விஷ்வாஸத்தின் போர் வீரரே வருமொந்நாய் ஜீவன் வைக்கும் யேசுவின்றெ ஸேவக்காய் தன்றெ ராஜ்யம் உயரான் அடராடாம் புவியில் விஷ்வாஸ் பாரிஜ கையில் ஏந்திக் கொண்டு நாம்