சர்வ சிருஷ்டிகளுமொந்நாய்

சர்வ சிருஷ்டிகளுமொந்நாய் புகழ்த்திடுந்ந அது சிருஷ்டாவினே ஸ்துதிக்கும் ஞான் ஈ ஷோணிதலத்தில் ஜீவிக்குந்நநாளெல்லாம் கோஷிச்சிடும் பொன்னுநாதனெ

யேசு மாறாத்தவன் ஹாஎத்ற நல்லவன் இந்நுமெந்தும் கூடெயுள்ளவன்

தன்றெ கருணயெத்றயோ அதி விஸிஷ்டம் தன்ஸ்னேஹம் ஆச்சரியமே என் லங்கனங்களும் என் அகாத்யாங்ங்ளு மெல்லாம் அகற்றியே தன்றெஸ்நேகத்தால்

ரோக ஷய்யயில் எனிக்கு ஸஹாயகனும் ராக்கால கீதவமவன் நல்ல வைத்யனும் திவ்ய ஒளஷதவுமென் ஆத்ம ஸஹியும் அவன் தன்னெ

தேகஸில் வாசம் செய்யுந்நவிசுத்தரொத்து அவகாசம் ஞானும் ப்றாபிப்பான் திவ்ய ஆத்மாவால் சக்திகரிச்சென்னெயும் தன் ஸந்நிதியில் நிறுத்திடுமே

ஸியோனில் வாணிடுவானாய் விளிச்சு தன்றெ சிரேஷ்டோபதேசவும் தந்து ஹா எந்தொரல்புதம் ஈவன் கறுபயே ஓர்க்கும் போள் நந்நி கொண்டென் உள்ளம் துள்ளுந்தே