ராஜாதி ராஜன் மகிமயோடே

ராஜாதி ராஜன் மகிமயோடே வான மேகத்தில் எழுநள்ளாறாய்

கிளேசம் தீர்ந்து நாம் நித்யம் வஸிப்பான் வாஸமொருக்கான் போய் பறியன்தான்

நிந்ந கஷ்டத பரிகாஸங்கள் துஷகளெல்லாம் தீரான் காலமாய்

ப்ராண பிறியன்றெ பொன்னு முகத்தே தேஜஸோடே நாம் காண்மான் காலமாய்

காந்தனுமாயி வாஸம் செய்யுந்த காலம் சமீபமாய் பிறியரே

யுகாயுகமாய் பிறியன் கூடெ நாம் வாழும் சுதினம் ஆஸன்னமாய்

காஹள தொனி கேள்கும் மாத்றயில் மறுரூபமாய் பறந்திடும் நாம்

ஒருங்ஙி நிந்நோர் தன்னோடு கூடே மணியறையில் வாழான் காலமாய்