ஒரு உன்னத மகிமை

ஒரு உன்னத மகிமை என் உள்ளத்தின் இனிமை என் தனிமை அதனை நான் பார்க்கிறேன் அதன் பயனை நான் உணர்கிறேன் அதன் பயனை

என் துக்கத்தை மறந்து என் துயரம் எல்லாம் மறந்து உம் மகிமையின் முகம் பார்க்கிறேன் அந்த மகிழ்ச்சியில் தினம் நினைக்கிறேன்

என் துக்கம் அது சந்தோஷமாய் மாறும் என் சங்கீதமாய் என் புலம்பல் ஆனந்த களிப்பாய் மாறும் அன்றாட களிப்பாய்

உம் மறுரூப மலையிலே உம் தத்ரூப மகிமையை நான் கண்டு களிகூர்ந்திட என்னைக் கொண்டு கொண்டு செல்லும்