ஒந்நுமில்லாய்மயில் நிந்நென்னே

ஒந்நுமில்லாய்மயில் நிந்நென்னே நின்னுடே சாயயில் சிருஷ்டிச்சு நித்யமாய் சினேகிச்சென்னே நின்றெ புத்தனெ தந்நு ரட்ஷிச்சு நீ

நின்மகா கிறுபய்க்காய் நின்னெ ஞான் ஸ்துதிச்சிடுமெந்தும்

ஈலோகத்தில் வந்நேசு என்றெ மாலொழிப்பான் சகிச்ச பெகு பீடகள் சங்கடங்கள் பங்க பாடுகள் நிஜமாணவும்

மோஜனம் வீண்டும் ஜனனவும் நிஜ பாவி என்னில் வசிப்பான் நின் ஆத்மாவின்றெ தானவும் நீ தந்நு சொர்க்கானுங்கரகங்ஙளும்

அன்ன வஸ்த்ராதி நன்மகளெ எண்ணமில்லாதென்னில் சொரிந்து தின்மகள் சர்வத்தில் நிந்நென்னெ கண்மணி போலெ காக்குந்நு நீ

நாசமில்லாத்தவகாசவும் யேசுவின் பாக்ய சன்னிதியும் நீதியின் வாடா முடிகளும் தன் மக்கள்கு ஸொர்கே லெபிக்கும