கல்வறி க்ரசில் காணுந்
kalvari krasil kaanun
கல்வறி க்ரசில் காணுந்ந ஸ்னேஹம் ஆரால் க்ரஹிக்காம் ஆ மஹல் ஸ்னேஹம் அதென் ஜீவித ஆஸயே (2)
1. கொல்கொதா மலை முகத்தில் நாதா கால் கரம் எனக்காக நீ துளச்சுவல்லோ காணுந்நு ஞான் என் கோரப் பாபங்கள் காருண்யன் நின் திரு மேனியில்
2. க்றூரரின் பீகர க்றியகள் காரணமென்னியே க்ஷமிச்சுவல்லோ சாஷால் என் ரோகங்களெல்லாம் நீ சுமந்து ஈசனே! என் சிக்ஷயும் வஹிச்சுவல்லோ
3. மஹத்வத்தின் மகுடம் ஞான் தரிக்குவான் முள் முடி எனிக்காய் நீ தரிச்சுவல்லோ தாகத்தால் வாடி காடியும் ருசிச்சு ஜீவேசா நீ ஜீவனும் வெடிஞ்ஞெனிக்காய்
4. ஸகலவும் நிவர்த்திச்சு க்னூசதில் ஞான் அனுஸரணத்தில் திகஞ்ஞடுவான் ரக்தவும் ஜலவும் நின்னில் நிந்நொழுக்கி நின் ஜீவனால் என்னெயும் நிறச்சுவல்லோ
5. சியோனில் குஞ்ஞாடாம் நின்னோடு தாதனின் ஸந்நிதெள நிந்திடுவான் ஹேது வில்லி ப்ரியா எண்ணெயும் ஸ்நேஹிப்பான் ஏல்ப்பிக்குந்நே என் ஜீவனே னினக்காய்