காணுந்நு ஞான் யாஹில்

காணுந்நு ஞான் யாஹில் எனிக்காஸ்ரயமாயொரு ஸாஸ்வதப்பாற -காணுந்து

1. சுஸ்திர மானஸ்வனி மென் யாஹில் ஆஸ்ரயம் வாய்க்கில் அனுதினம் நாதன் காத்திடும் அவனெ நல்ஸ்வஸ்ததயோடெ பார்த்திபன் அவன் திருக்கரங்களிலெந்தும்

2. குந்துகள் அகலும் வன பர்வத நிரையும் தன்னிடம் விட்டு பின்மாறி யெந்நாளும் நீங்ஙகில்லவன் தய என்னில் நீந்துவது போல் நிலநில்க்கும் சமாதான நியமவும் நித்யம்

3. ஜ்வலிக்கிலும் அவன் கோபம் ஷண நேரம் மாற்றம் நிலநில்க்கும் ப்ரஸாதமோ ஜீவாந்தியத்தோளம் வஸிக்கிலும் நிலவிளி ராவிலென் கூடெ உதிக்கும் உஷஸ்ஸதில் ஆனந்த கோஷம்

4. செய்வதில்லவன் நம்மள பாபத்தினொத்த போல் பிரதிபலன் அருளுந்தில் லகறுருத்யங்ஙள் கணிச்சும் வானம் ஈ பூவில் நிந்நுயர்ந்திரிப்பதுபோல் பிறன் தாய பக்தர் மேல் வலியது தன்னை

5. ஒடிக்குகில்லவ னேற்றம் சதஞ்ஞதாம் ஓட கெடுக்குகில்லவன் திரி புக வமிக்குகிலும் நடத்தும் தான் விதி ஜெயம் லபிக்கும் நால்வரையும் தளராதே அவன் பூவில் ஸ்தாபிக்கும் நியாயம்

6. வழுதிடாதவனென்னெ கரங்களில் காத்து நிறுத்தும் தான் மகிமையின் விதத்தில் நாதன் கலங்க மற்றானந்த பூர்ண தயோடெ பவிக்கட்டெ மஹத்வமங்நுவனெந்தும் ஆமென்