காணுந்து ஞான் யாஹில்

காணுந்து ஞான் யாஹில் எனில் காஸ்றயமாயொரு சாஸ்வத பாற

சுஸ்திர மானசனவனுமென் யாஹில் ஆஸ்ரயம் வெய்க்குகில் அனுதினம்நாதன் காத்திடும் அவனெநல் ஸ்வஸ்ததயோடே பார்த்திபன் அவன்

குந்துகள்கலும் வன் பர்வத நிரயும் தன்னிடம் விட்டு பின்மாறியெந்நாலும் நீங் கில்லவன்தய என்னில் நிந்நதுபோல் நிலநில்கும் சமாதான நியமவும் நித்தியம்

ஜொலிக்கிலும் அவன் கோபம் க்ஷணநேரம் மாற்றம் நிலநில்கும் பறசாதமோஜீவாந்தியத்தோளம் வசிக்கிலும் நிலவிளிராவிலென் கூடெ உதிக்குமெ உஷசதில் ஆனந்த கோஷம்

செய்வதில்லவன்நம்மள் பாபத்தினொத்தபோல் ப்ரதிபலம் அருளுந்நில்லகர்த்தியங்கள் கணிச்சும் வானமீபூவில் நிந்நுயர்நிரிப்பதுபோல் பரன் தய பக்தர்மேல் வலியது தன்னெ

வழுதிடாதவனென்னெ கரங்ங்ளில் காத்து நிறுத்தும் தன் மகிமயின்விதத்தில்நாதன் களங்கமற்றானந்த பூர்ணதயோடே பவிக்கட்டெமகத்வமங்ங்வனெந்தும் ஆமென