ஜீவன்றெ உறவிடம்

ஜீவன்றெ உறவிடம் க்றிஸ்துவத்றே நாவினாலவனெ நாம் கோஷிக்காம் அவனத்றே என் பாபஹரன் தன் ஜீவனாலென்னெயும் வீண்டெடுத்து

தாழ்ச்சயிலெனிக்கவன் தணலேகி தாங்கியென்னெ வீழ்ச்சயில் வழிநடத்தி துடச்சென்றெ கண்ணுநீர் பொன் கரத்தால் துடிக்குந்நென்மனம்ஸ்வர்கசந்தோஷத்தால்

கரகாணாதாழியில் வலயுவோரே கருணயெ காம்ஷிக்கும் மறுதப்பிறாயரெ வரிகவன் சாரத்து பந்திதரே தருமவன் கறுப மன சாந்தியதும்

நமக்குமுன் சொந்ந்தாம் விசுத்தன்மாரால் அலங்கறுதமாய் திருவஜனம் அனுதினம் தருமவன் புது சக்தியால் அனுபவிக்கும் அதி சந்தோஷத்தால்