இகத்திலே துரிதங்ஙள்

இகத்திலே துரிதங்ஙள் தீராறாய் நாம் பரத்திலேக்குயரும் நாள் வருமல்லோ விசுத்தன்மாருயிர்க்கும் பறந்துயரும்வேகம் வந்திடும் காந்தன்றெ முகம் காண்மான்

வான சேனயுமாய் வரும் ப்றியன் வான மேகே வருமல்லோ வரவேற்றம் சமீபமாய் ஒருங்ங்க சஹஜரெ சொற்கீய மணாளனெ எதிரேல்பான்

அவர் தன்றெ ஜனம் தான் அவரோடு கூடெ வசிக்கும் கண்ணீரெல்லாம் துடச்சிடும் தான் மிறுத்தவும் துக்கவும் முறவிளியும் நிந்ந கஷ்டதயுமினி தீண்டுகில்லா

கொடுங்காற்றலறி வந்து கடலிளகிடிலும் கடலலகளிலென்னெகை விடாத்தவன் கரம் தந்து காத்துசூட்ஷிச்சருமயாயிதன்றெ வரவின் பிறந்யாசயோடே நடத்திடுமெ

தன் கிறுபகள்எந்நுமோர்த்து பாடிடும் ஞான தன்றே முகஸோப நோக்கி ஓடிடும் ஞான் பெற்ற தள்ள தன் குஞ்ஞினெமறந்திடினும் என்னெமறக்காத்தவன் அவன் மாறாத்தவன