ஞான் நின்னே த்யானிக்கும்போள்

ஞான் நின்னே த்யானிக்கும்போள் - நாதா நின் க்ருபா ஓர் திடும்போள் என் மானஸ்ஸம் பொங்கிடுந்தே தேஹி உல்லஸிச்சார்த்திடுந்தே

1. சேற்றில் கிடந்நோனாம் என்னெ நீ வீண்டு பாறயாம் நின்மேல் நிறுத்தி என் கமனத்தெ சுஸ்திரமாக்கி நின் ஸ்துதி தந்ததினால்

2. கஷ்டத பட்டினி நிந்த பரிகாரம் எண்ணிய வந்தாலுமே நின் திவ்ய ஸ்னேஹத்தில் நின்னென்னெ மாற்றுவான் அந்நியன் ஸாத்யமல்லா --- ஞான்

3. ஆல்மாவிலென்னெ நிறச்சதினாலால்ம சந்தோஷ மென்னிலுண்டு தேஜஸ்ஸிலானந்த ரூபனாம் இயேசுவே காணுமே நான் நிஜமாய்

4. கூடாரமாகிய பவனமழிஞ்ஞாலும் நித்ய பவனமுண்டு ஞான் குறயட்டெ நீ வளரட்டெ நின்னில் ஞான் வஸிக்கட்டெ