எண்ணி எண்ணி ஸ்துதிக்குவான்

எண்ணி எண்ணி ஸ்துதிக்குவான் எண்ணமில்லாத்த க்றுபகளினால் இந்நயோளம் தன் புஜத்தால் என்னெ தாங்கிய நாமமே

உன்னம் வெச்சவைரியின் கண்ணின் மும்பில் பதறாதே கண்மணி போல் காக்கும் கரங்களில் நின்னெ மூடி மறச்சில்லே

யோர்தான் கலங்வி மறியும் ஜீவித பாரங்கள் ஏலியாவின் புதப்பெவிடே நின்றே விஸ்வாச சோதனயில்

நினக்கெதிராய் வரும் ஆயுதம் பலிக்கயில்லா நின்றெயுடயவன் நின்னவகாஸம் தன்றே தாசரின் நீதியவறன்