எனிக்காய் கருதுந்நவன்

எனிக்காய் கருதுந்நவன் பாரங்கள் வகிக்குந்நவன் என்னே கை விடாத்தவன் என் ஏசு என் கூடே உண்டு

பரிக்ஷ என்றெ தெய்வம் அனுவதிச்சால் பரிகாரம் எனிக்காய் கருதிட்டுண்டு ஏந்தினென்னு சோதிக்கில்ல ஞான் என்றெ நன்மக்காய் எந்நறியுந்நு ஞான்

எரி தீயில் வீணாலும் அவிடே ஞான் ஏகனலல்லா விழுந்நது தீயிலல்லா என் இயேசுவின் கரங்களிலா

கோரமாம் சோதனயின் ஆழங்கள் கடந்நிடும்போள் நடத்துந்ந ஏசுவத்றே ஞான் அவன் கரங்களிலா

தெய்வம் எனிக்கனுகூலம் அது நந்நாய் அறியுந்நு ஞான் தெய்வம் அனுகூலம் எங்கில் ஆரெனிக்கு எதிராயிடும்