என்றே தெய்வம் சொர்க

என்றே தெய்வம் சொர்க சிம்காசனம் தன்னிலென்னில் கனிஞ்ஞென்னெ ஓர்த்திடுந்து

அப்பனும் அம்மயும் வீடும் தனங்களும் வஸ்து சுகங்ங்ளும் கர்த்தாவத்றெ பைதல் பிறாயம் முதல் கிந்தே வரயென்ணெ போற்றி புலர்த்திய தெய்வம் மதி

ஆரும் சகாயமில்லெல்லாவரும் பாரில் கண்டும் காணாதெயும் போகுந்தவர் எந்நாலெனிக்கொரு சகாயகன் வானில் தயும் உண்டெந்நறிஞ்ஞதிலுல்லாசமே

பிதாவில்லாத்தோர்கவன் நல்லொருதாதனும் பெற்றம்மயெ கவிஞ்ஞார்த்ரவானும் விதய்க்கு காந்தனும் சாதுவினப்பவும் எல்லார்க்குமெல்லாமென் கர்த்தாவத்றெ

கரயுந்நகாக்கய்க்கும் வயலிலெரோஸக்கும் பக்ஷவும் பங்வியும் நல்குந்நவன் காட்டிலெ மறுகங்ஙளாற்றிலே மல்ஸயங்கள் என் எல்லாம் சர்வேஸனெ நோக்கிடுந்து

லோகம் வெடிஞ்ஞென்றெ சொர்க்கீயநாடினெ காண்மான் கொதிச்சு ஞான் பார்த்திடுந்நு அன்யன் பரதேசியெந்நென்றெ மேலெழுத் தெந்நால் சர்வஸ்வவும் என்றெதத்றே