என் ஸங்கடங்ஙள்

என் ஸங்கடங்ஙள் ஸகலவும் தற்ந்து போயி ஸம்ஹார தூதனென்னெ கடந்து போயி

குஞ்ஞாட்டின்றெ விலயேறிய நிணத்தில் மறஞ்து ஞான் ரக்ஷிக்கப்பெட்ட க்ஷணத்தில்

பறவோனு ஞானினி அடிமயல்ல பரம லீயோனில் ஞான் அன்னியனல்ல

மருவிலென் தெய்வமெனிக் கதிபதியே தருமவன் புது மன்னாயது மதியே

மாறாயே மதுரமாக்கி தீற்க்குமவன் பாறயே பிளந்து தாஹம் போக்குமவன்

மனோஹரமாய கனான் தேசமே அதே எனிக் கழியாத்தோ ரவகாசமே

ஆனந்தமே பரமானந்தமே கனான் ஜீவிதமெனிக் கானந்தமே

என்றெ பெலவும் என்றெ ஸங்கேதவும் என் ரக்ஷயும் யேசுவத்றெ ஹல்லேலூயா