ஆனந்தம் ஆனந்தம்

ஆனந்தம் ஆனந்தம் எந்தோரானந்தம் வர்ணிப்பானாவில்லே ராஜாதி ராஜனென் பாவத்தெயெல்லாம் ஷெமிச்சதினாலே

பாடிடாம் சானந்தம் கர்த்தாதி கர்த்தனெ தாணு வணங்கிடாம் ஒடி வெடிஞ்ஞென்னெ தேடி வந்நோனாம் நாதனெ புகழ்த்திடாம்

பாவங்கள் சாபங்கள் கோபங்களெல்லாம் பரிகசிச்சேன் பாரிதிலென்னே பாலிக்கும் பரபரமானந்தத்தால்

லோகத்தின் தனமோ ஜீவித சுகமோ ஆனந்தமேகில்லே தேவாதி தேவன் தன்சானித்யம் என்னில் ஆனந்தமேகிடுந்தே

காந்தனவன் தன்றெ ஆகமனம் என ஓர்த்து காலம் கழிச்சிடுந்தே காந்தனெ காணுவான் பிரியனே முத்துவான் உள்ளம் கொதிச்சிடுந்தே